ΟΔΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ... Απούσα!

Ενημερώθηκε: 7 Σεπτ 2020

Οδική παιδεία...

Δύο λέξεις ασύνδετες στη χώρα μας, γιατί τα γεγονότα δείχνουν ότι όχι μόνο δεν υπάρχει οδική παιδεία, αλλά ούτε ενδιαφέρον για τα βασικά.


Δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιος κώδικας για να μην υπερβαίνεις το εκάστοτε όριο ταχύτητας, να ΜΗΝ οδηγείς κουρασμένος, νευριασμένος, στενοχωρημένος, αν είναι να θέτεις σε κίνδυνο όποιον βρεθεί στο διάβα σου, και κυρίως μεθυσμένος.


Να μην "καβαλάς" πεζοδρόμια, να μην κάνεις παράνομες προσπεράσεις σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση, να μην σταματάς πάνω σε διαβάσεις πεζών, να μην μιλάς στο κινητό, να μην αγνοείς τις ταμπέλες STOP, να μην περνάς με κόκκινο, και προπάντων ΝΑ ΦΟΡΑΣ ΖΩΝΗ, ΚΡΑΝΟΣ.


Όλα αυτά υπάρχουν στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας βέβαια, και οι παραβάσεις, αναλόγως το βεληνεκές τους, τιμωρούνται (υποτίθεται).

Αυτό όμως δεν φαίνεται να απασχολεί την πλειοψηφία με τα ζοφερά αποτελέσματα να είναι εμφανή.

Όσο και αν προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας, οι αριθμοί δεν ψεύδονται ποτέ. Αρχικά, έχουμε την 3η θέση στα θανατηφόρα τροχαία ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Για την ιστορία στην πρώτη θέση είναι η Ρουμανία και στη δεύτερη η Λιθουανία. Τα τελευταία 50 χρόνια (μέχρι το 2015) είχαμε 120.000 νεκρούς, 350.000 αναπήρους και 2.000.000 τραυματίες ΜΟΝΟ από τροχαία ατυχήματα!

Είναι πραγματικά εξωφρενικό!

Αυτά τα νούμερα είναι τα επισήμως καταγεγραμμένα. Στη χώρα μας όμως, ξέρουμε πως πολλά περιστατικά "κανονίζονται εκ των έσω", με την κλασική δικαιολογία «που να τρέχουμε τώρα με ασφάλειες και αστυνομίες».

Για το πρώτο εξάμηνο του 2017, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της τροχαίας, έχουμε 317 θανάτους, 306 βαριά τραυματίες και 5,635 ελαφρά τραυματίες, ανεξαρτήτως ηλικιακής ομάδας. Παρ’ όλο που αυτά τα νούμερα είναι θλιβερά, η Ελλάδα παρουσιάζει πτωτική τάση στα αυτοκινητιστικά κάθε χρόνο που περνάει. Με λίγη μελέτη όμως στα νούμερα, προκύπτει ότι αυτό οφείλεται στην οικονομική κρίση στην οποία εισήλθε η χώρα από το 2008 και μετά.


Ενδεικτικά, από το 2003 μέχρι το 2007 οι θάνατοι κυμαίνονται στα 1.640 άτομα, το 2008 ο αριθμός έπεσε στα 1.553 και το 2015 έφτασε στα 793, εξαιτίας της μειωμένης χρήσης των οχημάτων από τους πολίτες.


Αν πιστέψουμε ότι η βελτίωση του οδικού δικτύου οδήγησε στην μείωση των θανάτων, τότε εθελοτυφλούμε. Εδώ, ένας ανοιχτός, πλατύς, καλοστρωμένος δρόμος, αποτελεί μια αφορμή παραπάνω για να δοκιμάσουμε τις «αντοχές» του οχήματός μας, έτσι δεν είναι;


Ναι, ο Κ.Ο.Κ.,  θα γίνει πιο αυστηρός και θα πέσει πέλεκυς. Και;

Αν δεν εφαρμοσθούν πρακτικά, δώρον άδωρον. Το θέμα είναι τι μας οδηγεί σε μια τέτοια ακραία οδική συμπεριφορά. Τα νεύρα που σου δημιουργεί η δουλειά, το σπίτι, ακόμα και η κοινωνία, γιατί έχεις την ανάγκη να τα διοχετεύσεις στην άσφαλτο;


Επειδή εσένα η ζωή σου είναι να πιάσεις 250 με τη μηχανή, πρέπει να αφαιρέσεις μια αθώα ζωή άδικα, πόσο μάλλον πεζού;

Η μόνη έκκριση αδρεναλίνης στον οργανισμό σου, μέσα στη μιζέρια που ζεις, είναι να αντιγράφεις το «Fast and Furious» το Σάββατο, πιάνοντας 150 και μη λογαριάζοντας κανέναν. Ειδικά αν είναι μετά από διασκέδαση στην πολυτάραχη ελληνική νύχτα, έχοντας και συνοδηγό άτομο που θες να εντυπωσιάσεις, τα 150 γίνονται 200, όλα τα κόκκινα πράσινα και οι υπόλοιποι που χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο εκείνη την ώρα απλά δεν υπάρχουν.

Φιλική συμβουλή: αν το άτομο που έχεις δίπλα σου εκείνη την ώρα, για να το κερδίσεις, εντυπωσιάζεται από αυτά, τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς.


Με τα πόδια!

Η μείωση στη θνησιμότητα μην σας ξεγελάει. Απλά μας τη «χάλασε» η οικονομική κρίση, και δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε την ματαιοδοξία μας όσο συχνά όπως πριν. Όταν μας δίνεται η ευκαιρία, τα αποτελέσματα εμφανή. Απλά την επόμενη φορά που θα οδηγήσετε μηχανή χωρίς κράνος, θα «τρέξετε» με 200 ή θα ανεβάζετε story στο Instagram το δρόμο που οδηγείτε με το σκυλοτράγουδο να παίζει στο background, να θυμάστε αυτό:

Δεύτερη ζωή δεν έχει, ούτε για εσάς ούτε για αυτόν που θα πάρετε στο λαιμό σας.

Όχι τίποτα άλλο, δεν θα θυμάται και κανείς μετά από 2 μέρες εκείνη την Παρασκευή που έπιασες 200 στην Εθνική Οδό.


Μόνο οι δικοί σου θα θυμούνται που πέθανες... 

58 προβολές0 σχόλια